oh ja.
ik ben verhuisd naar Utrecht.
althans, ik woon er nu.
het daadwerkelijke verhuizen van de spullen volgt nog.
i'm really happy.
plus: binnenkort hebben we internet...

Three out of three is bad bad BAD
I don't feel guilty
i just feel sad

Ik weet dat het waar is en dat maakt het zo demotiverend. Ik wacht op mezelf en dat gaat tergend, tergend langzaam.
Ik weet wat ik wil.
Ik weet de secundaire voorwaarden.
Ik kan het niet.

Uitstel. Frustratie. De inkomstenverklaring van D. is verkeerd ingevuld. Of anders dan de eerste keer, in ieder geval. Hierdoor klopt de hypotheekofferte niet en moet dat heel snel worden aangepast. Hierdoor kan de overdracht niet morgen plaatsvinden. hopelijk woensdag, maar dat is niet duidelijk. WHAAAARRRGGGH

Zie mij eens levend wezen! Ha! Ik had gewoon een tijdje geen zin om online te komen, vandaar. Overwinteren als een kluizenaar.

wat een raar idee eigenlijk. Als ik nu dood ga, komen de meesten van jullie daar nooit achter. Niet dat die informatie noodzakelijk of bruikbaar voor jullie zou zijn, zó egocentrisch ben ik nou ook weer niet. But still. Hier ga ik nooit dood, hier verdwijn ik ooit langzaam en in stilte, levend hoogstwaarschijnlijk.

Anyway. Het is lang geleden, maar ik denk dat het weer even tijd wordt voor ontoegankelijk.

Tot die tijd:
* Ik heb mijn verslag ingeleverd en gepresenteerd. Er waren aardig wat punten van kritiek, maar ik heb het gehaald. Als ik straks mijn slijtersvakdiploma gehaald heb, kan ik benoemd worden tot winkelmanager. Dat is een minder grote 'als' dan het lijkt. Het slijtervakdiploma heeft gewone examens. Leren en slagen, simpel.

De managersopleiding was een interne Gall-aangelegenheid. Dat 'examen' was meer een beoordeling van je totale functioneren. De beoordelaars van mijn presentatie hebben eerst een 'advies' (beoordeling) ontvangen van hun collega, mijn OM (een overkoepelende manager). Het gevolg is dat ik bij de beoordeling van de presentatie bijna letterlijk de woorden van mijn OM hoorde, uit de mond van twee OM's die me net een kwartiertje gezien hadden :p. Nou zouden ze natuurlijk een geweldig scherp menselijk inzicht kunnen hebben, maar waarschijnlijker is dat ze braaf en klakkeloos het advies van hun collega hebben herkauwd.

Geeft niets. Zou ik ook doen. Wat lastiger is, is dat op deze manier blijkt dat iemands slagen volkomen afhankelijk is van de mening van één persoon. Dat is toch wel iets té arbitrair naar mijn zin. Ik heb geluk gehad, maar ik kan me voorstellen dat als een AKWM een slechte band heeft met zijn OM, of als de OM er gewoon geen kijk op heeft, dat het onterecht heel naar kan aflopen.

* Over exact een week krijgen D. en ik de sleutel van zijn nieuwe huis. Het voelt heel grappig om het zo te kunnen formuleren. Ik ben nog NIEMAND tegengekomen (en d. heeft hetzelfde probleem) die er positief op reageert. Sommige mensen kijken verbaasd/bedenkelijk/... en houden wijselijk hun mond. De mondigere types zijn niet mild in hun oordeel en voorspellingen.


Wat een wonderlijke wereld is het toch om mij heen. Een draaimolen, maar dan binnenstebuiten. Ik sta in het midden, maar het draait niet om mij. Ja, letterlijk gezien wel, want het is mijn leven, maar het functioneert prima zonder mij. Ik hoef alleen maar met mijn ogen te knipperen. Ik voel me momenteel wel heel erg vrij (écht heel vrij), dat is in ieder geval positief.

Whatever tomorrow brings, I'll be there

---

Standing on the rooftops
(Waiting till the bombs drop)
This is all we got now
(Scream until your heart stops)
Never gonna regret
(Watching every sunset)
Listen to your heartbeat
(All the love that we found)

"kill your idols", maar die heb ik niet en ook nooit gehad.

Er zijn geen mensen die ik op een voetstuk plaats. Geen voorbeelden, rolmodellen, Bekende Personen, 'echte' mensen. Nada.
Sommige eigenschappen/kwaliteiten bewonder ik in mensen, maar daar staat meestal zo'n lange lijst van onvolkomenheden tegenover, dat het wow!-effect teniet wordt gedaan.

Als er iets is dat ik jong heb geleerd, is het wel dat niemand perfect is. Niet alleen niet perfect, maar ook niet 'goed' genoeg om tegen op te kijken. Toch zou ik graag willen dat ik iets langer in het ideaalbeeld van alomtegenwoordige, alleswetende ouders had mogen geloven. Het zij zo. Nu moet ik mensen maar per individuele situatie op hun toegevoegde waarde beoordelen.

Onthoud het volgende:
Wat jij kan, kan ik misschien niet, maar iemand anders wel.

Eigenlijk ben ik al het grootste deel van mijn leven 19.

Ik leef nog!
En de medecursisten ook!
Jezus Christus!
Het was weer een heftig AKWM-blok.
Er is sowieso een heleboel gebeurd de afgelopen dagen en ik kan het niet allemaal kwijt. Althans, hoe langer je wacht, hoe moeilijker het wordt en ik had de laatste tijd geen internet tot mijn beschikking. Ik zou een voice-recorder moeten gebruiken, liefst met tekst-conversie.
What the fuck.

Leven is ineens niet rustig. Stretched taut, at the moment. Veel om me druk over te maken, maar ook veel om te doen en weinig gelegenheden om te ontspannen. Dat ben ik totaal niet gewend.

Ik ben Joel. Daar kan ik nu ook niets aan doen. Het spijt me.

Ik kan het aan niemand kwijt.

Radeloos.

Ik heb twee liedjes gevonden! Whoehoe! Normaal gooi ik mezelf dood met toepasselijke songteksten, maar als je er eentje nodig hebt, zijn ze ineens spoorloos. But I have them now, spontaan op m'n deurmat gevonden.

Eentje is voor iemand en ook al past het niet exact (beetje too much!), de achterliggende gedachte is goed en oprecht.

De ander is over mezelf en waar ik nu sta.
Oh mijn god, 'waar ik nu sta', I can't believe I just said that! Sinds wanneer praat ik zo? Zo... wollig :S?

Jezus, hoeveel wagens van Centraal Boekhuis rijden er in godsnaam door Utrecht?!

edit: en ik wil ze stuk voor stuk opblazen.

Ik zit heel erg ver en diep met mijn hoofd. In een boek. Een leuk boek (nou ja, leuk is misschien niet het juiste woord) eist veel te veel van mijn aandacht op. Eigenlijk is het stiekem niet eens zo'n geweldig boek, misschien zelfs de hype niet waard, maar het boeit me mateloos.

The Girl with the Dragon Tattoo ('Mannen die vrouwen haten' is de Nederlandse titel, letterlijk uit het Zweeds. De Engelse naam is nogal apart vertaald, blijkbaar) is 'gewoon' een misdaadroman en geen literair meesterwerk, but fascinating. Puur toeval dat ik gisteren op teletekst las dat de verfilming ervan vandaag in premiere gaat :p. Ik ga eerst een recensie of twee lezen, maar volgens mij heb ik eindelijk weer een excuus om naar de bioscoop te gaan :D.

Ik zal blij zijn als ik het boek uit heb, hoe goed het ook is. Dan kan ik me eindelijk weer op m'n werk en nuttigere zaken concentreren.

Mijn hoofd voelt vandaag een stuk lichter. Echt een verademing.

Handig, zo'n bezoekje aan de kapper :p.

Het is lang geleden dat ik me zo ontzettend vrij heb gevoeld. Vrij op een goede manier, want bij mij bestaan er zowaar verkeerde manieren.

Een vrije dag, zon die knalt op m'n kop en ik wiebel rond op te hoge hakken, met een goed boek onder handbereik.

Huh? what the hell just happened?

Buschauffeur (grappig woord om te schrijven): “En, heb je veel dronken mensen gehad?”
- Mad (vraagt zich af what the hell kind question dat is): ”Huh?” met bijbehorende intelligente blik.
Oh wacht. Handig, je werkkleding aanhouden.

Facebook account opnieuw aangemaakt. Voeg me toe en spread the word please. Is het toeval? Nee? Echt geen toeval? Natuurlijk niet! Op de eerste pagina met suggesties voor mogelijke nieuwe vrienden staat gelijk de mooiste, de leukste, de geilste, de aller ALLER lekkerste cute guy die ik ken :D. Geen toeval. We were meant to be together baby ;). Ah joh, dream on Madje.

“Oi schapie toch”

Prrruimentaart!! Ieh oeh ah, mijn mams heeft een pruimentaart voor m'n verjaardag gebakken. Gerelateerd: mijn moeder weet nog precies wat zij voor háár 26ste verjaardag heeft gekregen. Twee LPs. Vast nog wel meer, maar dit wist ze nog, want platen waren knap duur in die tijd. Grote cadeaus dus. Eén album van Roberta Flack (The First Time Ever I Saw Your Face! oh my god...) en één van... Steeler's Wheel! Ha! “Late again... When I get home... You'll be waiting” Yeah. We hebben het gezongen zonder te janken!

Ik wil het liefst helemaal geen cadeaus dit jaar. Aan twee ga ik niet ontkomen. Moeder en D. Van de eerste heb ik cadeaubonnen gekregen. D. heeft iets besteld, i.v.m. zijn afwezigheid. Hoogstwaarschijnlijk bol.com dus ;). Verder heb ik iedereen wel duidelijk gemaakt dat ik niets wil behalve veel positieve aandacht, wat wel te merken is :). Ook wel eens lekker!

It's a good day!

Ken je die avatar "Livejournal - because it's cheaper than therapy"? Dat dus. Het werkt erg goed voor mij. Van je af schrijven. Voor je uit schuiven. Grapje. Het werkt, daar gaat het om. Alles is zoveel helderder. Is dat een goed Nederlands woord?

Morgen ben ik jarig! Whoehoe! Over ruim twaalf uur word ik 26 :o. Ik roep dat zodat jullie me braaf kunnen feliciteren. Ik ben bereid om daarvoor te smeken. Bij deze.

Q "En, wat heb jij met je woensdagmiddag gedaan?"
A "Ik stond te dansen in de Ekko. Als figurant in een videoclip van Roosbeef"
Het was best leuk trouwens. Eén boze blik gekregen van Hare Koninklijke Hoogheid zelf, toen ik met een zeurstemmetje haar (/hun) "de vrouwelijke Spinvis" noemde. Wist ik veel dat ze op gehoorafstand stond. Of ik praat gewoon te hard. Anyway, ik ben een liefhebber van Spinvis, maar niet van Roosbeef :p (!) en vind dat dus altijd een pijnlijke omschrijving van laatstgenoemde band. Gelukkig mochten we op andere muziek dansen.

Alles komt goed. Zo niet, dan toch.

HA! ZO!

Mij krijgen ze niet klein! Ik weet eindelijk welk liedje ik afgelopen weekend zocht en dat het nummer nauwelijks al die moeite waard was, doet er dan verder niet toe.

Het betrof hier Sonic 3000 van Miles. Helaas kan ik het nu niet beluisteren (want geen koptelefoon), maar het zal vast nog lamer zijn dan in mijn gedachten. Ergens in mijn hoofd gaat het refrein ook nog eens naadloos over in de 'shalala-lala-la, shalalaaala-lalala' van "What Do You Want from Me?" van Monaco, to make matters worse :p.

Hey it's okay
When the morning comes
And you're still awake
Hey it's okay
When the evening's gone
And you're still away

Heel stom, maar mijn humeur is gelijk zo veel beter nu me dit te binnen is geschoten :D. Kleine frustraties zijn een stuk zeurender dan grote :p.

 Tot voor kort vond ik 'Punch Drunk Love' de film die de grootste tijdverspilling van mijn leven is geweest. We hebben een nieuwe winnaar.
'What Dreams May Come' is in alle opzichten zo veel erger, dat het niet in woorden is uit te drukken.

*Waarom hebben geurkaarsen en dat soort shit altijd van die laffe luchtjes? Lavendel. Rozen. Dennenbos. Waarom nooit eens gezellig een goede single malt whisky als aroma?!

Erg. Mensen die in de winkel een cadeautje komen kopen en 5 euro te veel vinden. Erger. Mensen die dat bekrachtigen met 'het moet wel leuk blijven'. Sowieso een verschrikkelijke uitdrukking, maar zeker als het om iets als een geschenk gaat. KOOP DAN VERDOMME NIETS. Of doe zoals ik en ga gewoon helemaal niet naar die verjaardag ;).

Dit is heel pijnlijk om te moeten toegeven, maar ik zou best Paris Hilton willen zijn. Met donker haar. Dat dan weer wel.

Kaboem!!

We hebben sinds een paar weken een nieuwe winkelmanager, tevens mijn AKWM-coach.
Vandaag vertelde hij me dat hij een eigen zaak gaat beginnen. Per 1 oktober. Tussendoor heeft hij vakantie en vakantieuren om op te maken. Basically is hij bijna weg.

Noem me egocentrisch, maar voor iemand met verlatingsangst is het best naar om weer in de steek gelaten te worden :o. Verder ben ik blij voor hem.

Eigenlijk. Heel stiekem. Niet verder vertellen. Groot geheim.
Heb ik alleen maar zin om te feesten. Dansen. Drinken. Vergeten.

My heart is beating like a jungle drum.

Aha.

Vandaag kwam ik langs Utrecht en toen ben ik naar het nieuwe huis gelopen. Over de heenweg deed ik een klein uur, op z'n sloompjes. De terugweg duurde een sympathieke 5 uur.

Dat was inclusief de consumptie van twee spacemuffins (chocola) en een trektocht door julianapark.